نوسازی و نواوری در آموزش و پرورش چیست؟
نوسازی و نواوری در آموزش و پرورش چیست؟
كهنه بودن به چيزي يا انديشه يا رفتاري اطلاق ميشود كه با شرايط تازه سازگار نباشد و نتواند نيازهاي تازه را برآورده كند. در حقيقت، اين عدم انطباق است كه آدمي را به نوجويي و نوآوري برميانگيزد. همواره نيازهاي جديدي كه براثر تغيير شرايط زندگاني سربرميآورند نيازها، انديشهها و ارزشهاي نويي را در ذهن ما پديد ميآورد و ما را براي يافتن طرح نو به تكاپو وا ميدارند. البته همه افراد چنين نيازهايي را به يك اندازه احساس نميكنند و توانايي نوجويي و بالاتر از آن، توان نوآوري را ندارند، بدين سان جامعه به گروههاي گذشته گرا و حالگرا يا آيندهنگر و نوآور تقسيم ميشود و سرانجام كساني در اين عرصه به زمينه سازي تحول جامعه و الگوها يا سبكهاي زندگاني نايل ميشوند كه روحي آفرينشگر يا خلاق دارند و اين تحول را پيشاپيش احساس كنند.